Meistari Inga

Smá svona..

Wed, 23 Dec 2009 01:19:44 GMT

Jæja.. þá er litla músin mín farin til pabba síns.. hún fór 18.des & kemur ekki fyrr en 4. jan.. það verður illa skrítið að hafa hana ekki um jólin:$ Eeen pabbi hennar þarf nú líka að eyða tíma með henni.. *andvarp*
En jólaskapið er að detta innum dyrnar hjá mér núna..FINALLY segi ég nú bara.. var orðin frekar hrædd um að ég myndi vera Skröggur þessi jólin.. eeen sem betur fer ekki.
Mér er samt búið að líða þvílikt asnalega undanfarna daga.. eða vikur öllu heldur. Mig langar svooo svaðalega mikið í e-ð hugbreytandi..aaaaahh!!! Þetta er rosalegt að vera með fíkn svona lengi..ekkert grín sko. Sem betur fer á ég svo góða að sem ég get talað við.. var t.d hjá vini mínum í gær/nótt.. & mér leið svo illa, fór að gráta & allt.. & hann er svo frábær þessi elsku besti vinur minn, skil það baa ekki að ég skuli eiga svona frábæran vin. Hann hughreysti mig alveg fullt & mikið & sagði að ég gæti þetta alveg (sko verið edrú).. svo þegar ég fór frá honum, þá var ég enn þá grátandi.. þurfti að stoppa út í kanti & allt hehe... svo er allt í einu bankað á rúðuna & úti stendur lögreglumaður. Ég skrúfa niður rúðuna & hann spyr: "Er ekki allt í góðu?" "Nei," segi ég. "Hvað er að?" spyr hann.. Ég: "Mig langar svo að detta í það." Lögga: "uu ok. Af hverju gerirðu það þá ekki?" Ég: "af því að ég get það ekki." (sagt með miklum ekka) Lögga: "Af hverju ekki?" Ég: "af því að ég er alkóhólisti!!"(sagt með mjööög miklum pirring) Lögga: (vandræðaleg) "uuu jááá...ööm, ég get því miður ekki hjálpað þér með þetta. Ferðu ekki bara heim til þín & jafnar þig?" hehe.. þetta var svona frekar spes en fyndið eftir á. Ég fór bara svo beint heim að sofa.. fékk mér svo neglur í dag & líður bara nokkuð vel.. a.m.k betur heldur en undanfarna daga.. sem er jákvætt:)
Ég ætlaði að að skrifa svona annáll eins & ég hef stundum gert.. en almáttugur held að ég sleppi því nú bara.. enda alveg svakalega leiðinlegt ár að enda (fyrir utan fyrripart sumars) þetta ár enkennist af meðferðardvöl & svo EEEEENDAAAALAUSUUUUU drama ó my god sko!! Vona að næsta ár verði viðburðaríkara.. það þarf nú reyndar ekki mikið til hehe..
En jæja.. ég ætla bara að fara að leggja mig held ég..busy dagur á morgun..
Inga's out

Fann á ný, betra líf..edrú líf :)

Thu, 03 Dec 2009 13:34:53 GMT

Jæja..bara 3 vikur til jóla. Mikið rosalega líður tíminn hratt. Finnst þetta ár bara nýbyrjað:s
Ég er ótrúlega mikið jólabarn..elska jólin & allt sem þeim tengist:) Þessi jól verða nú samt e-ð skrítin, þar sem þetta eru mín fyrstu jól án dóttur minnar. Vá hvað það á eftir að vera undarlegt að vera ekki með hana. En næstu jól verða góð, þá verður hún hjá mér:d
Nefndi hér í byrjun hvað tíminn líður hratt. Fólk er líka alltaf svo mikið að flýta sér og gleymir oft því sem máli skiptir. Þannig var ég fyrir ekki svo löngu síðan. Ég var alveg hætt að gefa mér tíma fyrir nokkurn skapan hlut nema djammið..það var það eina sem máli skipti. Ég hugsa mjög mikið um þennan tíma, því ég vil ekki að hann gleymist..því annars gæti ég selt mér þá hugmynd að þetta hafi alls ekki verið neitt slæmt. En þetta var slæmt..mjög slæmt. Alveg frá því að ég man eftir mér fyrst, hef ég af einhverri ástæðu alltaf farið þær leiðir sem eru bannaðar. Mér hefur alltaf fundist það e-ð voðalega heillandi og spennandi. Ég var mjööög ung þegar ég byrjaði að reykja, var 10 ára þegar ég prófaði fyrst & fiktaði svona smá við það í 3 ár en þá byrjaði ég alveg, var 11 ára þegar ég prófaði að drekka í fyrsta skipti og var bara sjúk í áfengi strax. Fjölskylda mín hafði ekki hugmynd um að ég reykti & drakk, enda spilaði ég mig voðalega saklausa, var feimin & svona frekar lúðaleg í útliti..engum grunaði að litla lúðalega stelpan með rauða hárið, freknurnar og gleraugun væri svona..& það hentaði mér mjög vel því ég gat fiktað við að reykja og smakka áfengi án þess að fólki grunaði. Það sem ég hinsvegar vissi ekki, var það að ég er með þann "skemmtilega" sjúkdóm alkóhólisma. Ég vissi því ekki hver ástæðan fyrir því að ég vildi alltaf meira & meira áfengi, gat ekki stoppað. Þegar ég varð eldri & gat farið að koma úr felum með drykkjuna þá fóru nú ýmsir skemmtilegir hlutir að gerast..ég fór í blackout..alltaf..ég gerði alltaf e-ð stórkostlegt af mér sem engum af vinum mínum tókst að gera & ég skildi það ekki. Af hverju "lenti" ég bara í því að vera rúllandi um göur bæjarins..eða detta niður stiga..eða detta í blómabeð..& lengi mætti telja..einnig skildi ég ekki af hverju ég var yfirleitt alltaf sú eina sem mundi ekki neitt daginn eftir & þurfti alltaf að hringja í einhvern & fá update frá kvöldinu. Ég byrjaði einnig að reykja hass & fannst það skrítið hvað ég varð strax háð því. Gat hreinlega ekki hætt. Þegar ég svo varð móðir, 21 árs gömul, hélt ég að nú gæti ég farið að haga mér almennilega..en ó nei nei. Ég fór að fela drykkjuna & mér tókst það alveg geðveikt vel..alveg þangað til ársins í fyrra. Fólk vissi alveg að ég drykki, en ég faldi það bara hvað ég drakk mikið & illa. Þegar ég fór út á meðal fólks þá reyndi ég nú að haga mér skynsamlega..en það tókst ekki betur en svo að ég kom heim af einu djamminu með eiginhandaráritun frá Lalla Johns...á hægra brjóstinu!!! Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað minn fyrrverandi var rosalega glaður með það, eða þannig. Hann nefndi það við mig að hann vildi helst ekki að ég væri að drekka svona..og getiði hvað..ég varð svo ógeðslega reið að ég bara fór frá honum..ásamt annari ástæðu sem skiptir ekki máli. Og mér fannst ég aldrei hafa tekið eins skynsamlega ákvörðun & einmitt þarna..nú gæti ég sko djammað eins & ég vildi. Og það gerði ég..það leið ekki einn einasti dagur án þess að ég væri undir áhrifum..hvort sem það var áfengi eða hass..yfirleitt drakk ég ekki NEMA fimmtud, föstud, laugard & sunnud & reykti svo hina dagana. Ég verð nú að segja að ég er mjöööög fegin núna að ég hafi fengið blackout alltaf, því sumt af því sem ég gerði er bara svo..úff, það er ekki hægt að segja frá því einu sinni. Dóttir mín var farin að vera fyrir mér & var ég mikið farin að hugsa um það að afsala forræði mínu til míns fyrrverandi, þá væri hann með fullt forræði & ég frjáls til að halda mínu djammi áfram. Sem betur fer gerði ég það nú aldrei, veit ekki hvað varð til þess að ég hætti við, eins rugluð & ég var orðin. Eftir aðeins nokkra vikna djamm & djúserí var ég búin að missa vinnuna & bílinn & átti hvergi heima & dóttir mín var búin að missa leikskólaplássið því auðvitað gat ég ekki eytt peningum í svona óþarfa vitleysu..ég þurfti að eiga fyrir djamminu!! Ég var einnig farin að nota fleiri efni en áfengi & hass, enda var ég komin með smá leið á því & vildi fá tilbreytingu. Til að sýna hvað ég var rugluð, þá á einu djamminu drakk ég 9 bjóra, 12 tekílaskot, 5 kokteila & tók svo slatta af E..8 töflur minnir mig..& mér fannst ekkert athugavert við þetta..mér fannst ég bara vera algjör nagli að geta innbyrgt allt þetta & geta samt staðið í lappirnar. Pælið í því..mér fannst ekkert mál að kaupa kannski tvær kippur af bjór & þamba þær..aldrei myndi mér detta í hug að kaupa tvær kippur af kókómjólk & þamba!! Ég var svo algjörlega týnd í ruglinu að stundum vissi ég ekki hvað sneri upp & hvað sneri niður..& stundum vaknaði ég einhversstaðar & vissi ekki neitt. Eitt þannig skipti vaknaði ég í e-u herbergi..vissi ekki glóru hvar ég væri stödd..ég var nakin undir sænginni & alveg sama hversu stíft ég hugsaði, þá mundi ég ekki eitt einasta brot. Þarna hugsaði ég með mér að nú þyrfti ég að fara að hætta þessu..en þið megið giska hvort ég stóð við það eða ekki..
Í febrúar á þessu ári nennti ég ekki þessu streði sem fylgdi því að búa í borginni & ákvað að flytja aftur heim til Akureyrar. Ég ákvað að hætta öllu rugli..en stóð ekki alveg við það. Ég stoppaði samt drykkjuna að mestu en reykti hass án þess að fólk vissi. Fram að þessu hafði besta vinkona mín & besti vinur minn staðið mér við hlið alveg sama hvað ég gerði, sama hversu ömurlega leiðinleg ég var við þau. Svo kom að því einn daginn að þau fengu bara nóg, a.m.k vinkona mín. Hún var ófrísk þarna & hafði e-ð annað & betra að hugsa um heldur en mig. Einnig var búið að nefna það að ef ég færi ekki að taka mig á þá yrði dóttir mín tekin af mér. Í fyrsta skipti frá því ég tók fyrsta sopan 11 ára gömul, settist ég niður & hugsaði minn gang. Ég fór að sjá, frekar óljóst reyndar, hvernig ég var búin að haga mér & ákvað að þetta gengi ekki lengur & pantaði tíma hjá ráðgjafa SÁÁ..sem svo pantaði pláss fyrir mig inni á Vogi. Þann 28. mars síðastliðinn gaf ég dóttur minni, fjölskyldu minni & vinum örugglega þá bestu gjöf sem ég hef gefið þeim..ég fór í meðferð & hef ekki drukkið áfengi né notað önnur hugbreytandi efni síðan, eða 8 mánuði & 5 daga. Í dag get ég gert það sem venjulegt fólk gerir: borga reikninga, farið í búð, farið í skóla/vinnu, keyrt dóttur mína á leikskóla & í dag get ég skipt út vondu minningunum sem ég bjó til handa mér & dóttur minni fyrir nýjar, góðar, hlýjar & fallegar minningar..í dag er ég bara að lifa venjulegu lífi..EDRÚ lífi. Ég hefði samt aldrei getað þetta ef ekki væri fyrir bestu vinkonu mína & besta vin minn. Án þeirra væri ég eflaust syndandi um í ræsinu í Rvk. Ég elska ykkur svo ótrúlega mikið & gæti enganveginn hugsað mér lífið án ykkar. Þið eruð BEST!!!

Skólagangan mín - upprifjun..

Wed, 18 Nov 2009 01:49:38 GMT

Hún yndislega systir mín skrifaði færslu á bloggið sitt fyrir stuttu síðan, um mál sem mig hefur lengi langað til að blogga um. Við lentum báðar í einelti í skóla & ég hef aldrei einhvernveginn vilja tala um þetta. En nú, eftir að hafa lesið færslu systur minnar, hef ég fengið hvatningu & styrk til að gera slíkt hið sama. Þetta er það alvarlegt mál & ég held að það geri manni bara gott að tala um (já eða skrifa) þetta þó svo að það sé svakalega erfitt.
Ég man ekki eftir skólagöngunni minni öðruvísi nema bara stríðni, stríðni og aðeins meiri stríðni. Rétt eins & systir mín, þá hef ég enga hugmynd um það af hverju ég varð fyrir eineltinu, enda var ég bara..tja hvað á ég að segja..venjuleg þannig. Kannski var það rauða hárið,freknurnar, gleraugun..kannski var það af því að ég á móður sem er þunglynd..kannski af því að ég gat ekki verið í jafn flottum fötum & aðrir..veit það ekki. En hver sem ástæðan var, þá allavega fannst krökkunum, sem voru með mér í skóla, ástæða til þess að gera mína skólagöngu að helvíti á jörðu. Ég náði að fela eineltið rosalega vel fyrir foreldrum mínum & þeim sem stóðu mér næst.. enda var ég einstaklega tjáningabæld á þessum tíma, & kannski það hafi einmitt verið svo tilvalið að leggja mig í einelti, ég sagði aldrei né gerði neitt á móti, sama hvað gekk á..& það var sko ýmislegt sem gekk á. Ég var kölluð allskonar ógeðslegum nöfnum, það var sagt að ég væri ljót & feit..dótið mitt var eyðilagt, sumu var stolið..ýmsar sögur voru búnar til..t.d var ein saga sögð, þá var ég í 5. eða 6. bekk (spáið í það!!!) að systir einnar stelpu, sem var með mér í bekk, var að passa mig ásamt öðrum..& þau hafi labbað inn á mig þegar að ég var að fróa mér með tannbursta!!! Viljiði spá í hvað þetta er sjúkt. Í dag hlæ ég reyndar að þessu, en fyrir 10/11 ára gamalt barn er þetta frekar viðkvæmt & erfitt. Þannig að þið getið ímyndað ykkur hvað þessi saga hafði mikil áhrif á mig. Og svona var þetta allt..ég var kaffærð í snjó & þannig.. ég átti eina vinkonu í sama bekk & ég, en sú vinátta var eyðilögð þegar einhver tók upp á því að skrifa ógeðslega ljótt bréf til hennar, sem átti að vera frá mér..man ekki í hvaða bekk ég var þá..6.bekk líklega, því hún flutti svo eftir 7.bekkinn. Í 8. bekk skánaði ástandið aðeins þegar tvær stelpur úr bekknum mínum urðu vinkonur mína & vorum við vinkonur í 8. & 9.bekk. Sumarið áður en ég fór í 10.bekk breyttist hinsvegar allt. Veit nú reyndar ekki hvað gerðist, en allt í einu gat ég ekki farið út úr húsi án þess að það væri kallað "drusla" eða "hóra" á eftir mér. Það var því mikill kvíði í mér þegar ég mætti fyrsta skóladaginn minn í 10. bekk. Eineltið var verra en nokkurntímann áður..það var hrækt á mig, ég var lamin & það var kastað í mig mat & bara name it, það er auðveldara fyrir mig að telja upp hvað var ekki gert. Dag einn þá gafst ég upp. Það voru ekki liðnir nema tæpir 2 mánuðir af þessu skólaári & ég þorði ekki lengur að fara út úr húsi, ég svaf ekkert á nóttunni þegar það var skóli daginn eftir, kvíðinn & óttinn var svo mikill að ég náði stundum varla andanum. Ég hafði oft oft oft hugsað um að fremja sjálfsmorð, hugsaði fyrst um það í 4.bekk, pælið aðeins í því..9 ára gömul!! En þarna, þennan dag, þá bara gat ég hreinlega ekki meir. Ég var hætt að geta sofið, borðað, brosað, hlegið, grátið..ég var bara orðin alveg gjörsamlega gjaldþrota á allar tilfinningar & var svo skelfilega bæld, einmana & hrædd. Ég átti aðeins eina vinkonu þarna á þessum tíma. Hún fór svolítið til baka, þegar mest gekk á, en ég ásaka hana ekki um eitt né neitt, enda gerendurnir í sama bekk & hún..& eflaust hefur henni fundist hún hjálparvana, enda svo sem lítið sem hún gat gert. Hún er enn þá vinkona mín í dag & hefur staðið við bakið í mér í gegnum allt annað sem ég hef gengið í gegnum, eins & t.d með minn sjúkdóm, alkóhólista,
En ég kom sem sagt heim eftir skóla þennan dag..náði í stærsta hnífinn sem ég fann, fór inn í herbergi, læsti hurðinni, settist upp í rúm & var að fara að skera mig á púls þegar mamma kom heim.Ég sat lengi & hugsaði hvort ég ætti að fara fram & tala við hana eða bara láta vaða & skera mig. Sem betur fer þá valdi fyrri kostinn. Ég sagði henni að ég gæti ekki meir, að ég gæti ekki lifað enn einn svona dag. Mamma hringdi í móður einnar stelpunar & ætlað að ræða þetta við hana..en sú varð alveg brjáluð, skellti á & mætti heim alveg snargeðveik í skapinu. Sagði að ég gæti bara sjálfri mér um kennt, ég svaraði aldrei fyrir mig!!!! Svo bara fór hún. Mamma ræddi við skólastjórann, sem sagðist nú ætla að gera eitthvað..hvað hann gerði veit ég ekki, en ástandið batnaði ekki, sem varð til þess að ég þurfti að hætta í skólanum & flytja úr bænum. Það eru líðin 11 ár síðan þetta var & ég get ekki enn þá farið í gamla "heimabæinn" án þess að fá bara ógeðshroll um líkamann. Ástæðan fyrir að ég setti gæsalappir utan um "heimabæinn" er sú að mér fannst ég aldrei eiga heima þarna..& þó að ég hafi átt heima þarna lengur en ég hef búið á Akureyri, þá segi ég alltaf að ég sé frá Akureyri.
Þessi lífsreynsla setti mörg sár á sálina mína, sem hafa sem betur fer gróið, en örin eru vel sýnileg & verða eflaust alltaf til staðar. Ég fór inn í rosalega stóra skel & byggði himinnháan varnarvegg í kringum mig, en sem betur fer, með hjálp góðra vina sem ég hef eignast, hefur mér tekist að komast smám saman út úr skelinni & brotið niður vegginn. Lengi vel hataði ég alla þá sem tóku þátt í þessu einelti, hvort sem þeir áttu stóran eða lítinn þátt í því. Ég var mjög bitur & reið & sár & kenndi þeim um allt það slæma sem gekk á í mínu lifi. En í dag finn ég eiginlega bara svolítið til með þessu fólki, því það getur bara enganveginn verið að það hafi verið í lagi með það..því ég á erfitt með að trúa að fólki geri svona ef það er í lagi.
Í dag á ég svo fallegt & gott líf, lif sem mig þorði ekki einu sinni að dreyma um. Ég á yndislega fallega dóttur, sem ég sé ekki sólina fyrir, ég er edrú..e-ð sem ég hélt að myndi bara ekki gerast..ég á svo frábæra fjölskyldu sem hefur hjálpað mér í gegnum ýmislegt..ég á fáa en þá allra bestu vini sem hægt er að hugsa sér..án þeirra væri ég hreinlega bara ekki hér. Þó það hljómi undarlega, þá er ég pínulítið þakklát fyrir þessa ömurlegu lífsreynslu. Því ég veit sjálf, frá eigin reynslu hvernig þetta er & get því frætt dóttur mína mun betur um þetta & hvernig svona stríðni getur farið með fólk.
Ég vil bara hvetja ykkur eindregið, sem eigið börn, að tala um þessi mál við þau. Það er mjög nauðsynlegt. Þetta getur skemmt fólk svo mikið & jafnvel leitt fólk til dauða.

Elskaðu líf þitt, eða breyttu því!!

Wed, 08 Jul 2009 14:29:27 GMT

Það sem þetta líf getur verið dásamlega skemmtilegt. Veit ekki alveg til hvers ég var að nota áfengi & önnur vímuefni til að hafa gaman..það þarf svo rosalega lítið til að skemmta mér, er alveg búin að komast að því. Og það sem lífið hefur upp á að bjóða, er svo stórkostlegt að ég á bara ekki til orð. Að ég skuli ekki hafa fattað það fyrr hvað það er gaman að vera til. Ég er e-ð svo frjáls í dag..ég er ekki lengur að velta því fyrir mér hvað aðrir eru að hugsa um mig, ég er lengur háð áliti annars fólks..auðvitiað er gaman að fá hrós & þannig, er ekki að segja það..en ég þarf ekki lengur að rembast við að reyna að láta öllum líka við mig, ég þarf heldur ekki að setja á mig grímu & breytast í e-ð annað en ég er, ég er bara nákvæmlega eins & ég er, sama hverjir eru í kringum mig..& ef fólki líkar ekki við mig eins & ég er, þá er það bara allt í lagi. Þá þarf ég heldur ekkert að vera að eyða tímanum í að reyna að láta þetta fólk líka við mig, þá get ég einbeitt mér að þeim sem elska mig bara nákvæmlega eins & ég er, þrátt fyrir alla mína galla & bresti & guð má vita hvað. Mér líður líka bara mun betur í dag, heldur en mér hefur liður alla mína ævi, því ég geri bara & segi það sem ég vil, svo framarlega sem það særir engan, er búin með þann pakka. En það sem ég meina er, að ef mig langar að dansa hókýpóký á torginu, þá bara geri ég það & er alveg frjáls fyrir því hvort fólk horfi á mig & hugsi: SÆKÓ. Ef fólki finnst það e-ð asnalegt, þá bara finnst þeim það asnalegt..hef lengi velt því fyrir mér þegar fólk pirrast út í það hvernig aðrir eru, eða hneykslast á öðrum, hvað aðrir gera, segja eða klæða sig. Ég var alveg í þeim pakka að dæma aðra & tala illa um þennan & hinn..& yfirleitt var það bara vegna afbrýðissemi & minnimáttarkenndar gagnvart þessu fólki. Mér fannst fólk asnalegt ef það sýndi of miklar tilfinningar fyrir framan aðra..en mér fannst það ekkert asnalegt innst inni..ég bara skildi þetta fólk ekki, því ég átti rosalega erfitt með að sýna mínar tilfinningar. Og ef fólk var að gera góða hluti, þá fann ég alltaf e-ð að því sem það var að gera, vegna þess að ég var afbrýðissöm, því ég var svo sannarlega ekki að gera góða hluti. Ég hef alveg komið mér í svo slæma stöðu út af þessari hegðun minni & eyðilagt mikið fyrir mér, en sem betur fer er ég að sjá lífið í nýju ljósi & er að breyta mér til hins betra & reyni eftir fremsta megni að taka ekki þátt í ef það er verið að tala illa um einhvern..& heldur ekki að byrja þannig umræðu..ekki heldur að vera afbrýðissöm yfir velgengni annara, heldur bara samgleðjast viðkomandi & reyna það sem ég get til að gera mitt líf gott. Ég get ekki eignast líf annara, sama hversu frábært mér finnst það líf vera..ég get bara skapað mitt eigið góða líf & það er einmitt það sem ég er að reyna að gera í dag. Ég er reyndar rosalegur klaufi í því, því ég er búin að vera svo lengi föst í þessum leiðindar pakka, að vera að baktala, ljúga & svíkja & bla bla bla..þannig að ég þarf alveg aðstoð við þetta. Og ég er að fá aðstoð, sem betur fer hef ég ekki ýtt öllum alveg frá mér & það fólk er mitt öryggisnet í dag. Það fólk er að hjálpa mér að standa upprétt & kenna mér hvernig á að lifa þessu lífi á eðlilegan hátt. Og fyrir það er ég rosalega þakklát. Án þessa fólks, væri ástandið óbreytt..þá væri ég bara enn þá í einhverjum ljótum leik að stinga alla í bakið & leika svo saklausa stelpu inn á milli, sem ég var alls ekki. En í dag, er ég bara rosalega frjáls..því þessum leik er lokið & ég er að skapa mér fallegt líf..það gerist hægt..en það gerist. Ég sé alveg breytingu & það er bara yndislegt.

;)

Tue, 30 Jun 2009 09:05:48 GMT

Tíminn flýgur gjörsamlega áfram, seinasti dagur júnímánaðar í dag. Skemmtilegir tímar framundan, er að fara suður 9. júlí, veit ekki hvað ég verð lengi. Marín er að fara í sumarfrí til pabba síns´, í heilar 4 vikur:s Helgina 10.-12. júlí ætlum við Fanný að taka smá flipp & gista á hóteli, bara upp á fönnið sko, Skímóball 10. júlí & e-ð fleira, svo er hún að koma aftur til mín 16. júlí-19. júlí, ætlum að skella okkur á Zúúber grúbbuball sem er bæði fimmtudag & föstudag hehe;) Svo helgina eftir það verður Ungfrú Yndisleg Rúnarsdóttir skírð & hlakka ég voða mikið til að vita nafnið hennar. Svo 28. fer ég suður & svo bara Vestmannaeyjar baby 29. júlí-4. ágúst VÚHÚ:haha: hlakka ýkt mikið til:haha:
En ég verð að segja ykkur að ég er svo ILLA brunnin eftir gærdaginn, lá í sólbaði í vinnunni (heví næs sko) frá kl 10-15:00..& það er ekkert voðalega sniðugt þegar maður hefur svona húð eins ég.. ég ætla aldrei að læra þetta!! hehe:) Bar á mig AB-mjólk þegar ég kom heim & svo slatta af kæligeli.. en mig svíður svo hræðilega, get ekki verið í fötum..
En annars er bara allt gott að frétta, lífið er að tríta mig vel, allavega oftar en ekki, sem er bara gott mál, mér líður bara mjög vel & er bara sátt við lífið & tilveruna. Vona bara að það haldist þannig, allavega er það planið sko hehe;)
Eigið stórgóðan dag & njótið lífsins eins vel & þið getið.
Inga's out.

Sumarið ER tíminn!!!

Fri, 19 Jun 2009 10:34:11 GMT

Sumarið er rétt byrjað en samt svo ótrúlega margt búið að gerast..& bara eintóm skemmtilegheit & gleði:d Erum við að tala um að sumarið 2009 verði e-ð það skemmtilegasta sumar sem ég hef upplifað? Ætla samt ekkert að semja lag um það, eins & Bryan Adams (summer of '69), læt það alveg vera. Enda svo margt sem er bara best geymt í hausnum á mér hehe;)
Fanný var hjá mér, kom á mánudagskvöldið & fór í gærkvöldi. Það sem er alltaf gaman hjá okkur, enda rosalega auðvelt að skemmta okkur. Við ákváðum að skella okkur í bíó..fyrsta skipti sem við förum í bíó saman. Myndin The Hangover varð fyrir valinu (en ekki hvað!!) & kræst, þvílík skemmtun. Ég hló ALLAN tímann, var komin með krampa í magann & eitt augnablik hélt ég að ég myndi hreinlega æla af hlátri..ýkt fyndin mynd:!: Eftir bíóið skelltum við okkur í Sjallan á Skímóball. Mjög langt síðan ég hafði farið á ball með þeim, en það var alveg jafn gaman & mig minnti. Dansaði & dansaði & dansaði..& uppskar heiftarlegan sinadrátt & bólgnar tásur..það var reyndar Fanný að kenna að ég fékk bólgnar tásur, því hún var aðeins of áköf í tjúttinu & hoppaði líka svona skemmtilega ofan á tærnar mínr..ekkert voðalega þægilegt:| En já..við skemmtum okkur ógeðslega vel & vorum ekki komnar heim fyrr en e-ð að verða 8 um morgunin. Og það var yndislegt að vakna, þrátt fyrir lítinn svefn. Hefði boðið í það, ef ég hefði verið drukkin á ballinu..ég hefði verið alveg off daginn eftir, en þarna nægði það mér að skvetta ísköldu vatni framan í mig & fá mér hressandi morgunmat, þá var ég orðin góð sko. Við ætluðum svo að kíkja í bæinn, en áhuginn var ekkert gríðarlega mikill..grenjandi rigning & geðveikt kalt. Þannig að við skelltum okkur bara á videoleigu, fundum e-a mynd, keyptum nammi & djúsí pizzu & fórum heim, klæddum okkur í náttföt, kúrðum upp í sófa & horfðum á handboltann:)
En helgin er að koma & ég hlakka til. Magga, vinkona mín frá Keflavík, er að koma til Akureyrar city & ég hlakka geðveikt til að hitta hana. Ætlum að kíkjaá fund & gera e-ð fun:)
Lífið er sem sagt bara yndislegt & mér líður bara stórvel. Það koma auðvitað móment þar sem ég er alveg alls ekki að nenna þessu, en sem betur fer, fer þeim mómentum fækkandi, sem er bara frábært. Lífið hefur upp á svo margt að bjóða, ég þarf bara að vera dugleg að sækjast eftir því. Og það er einmitt það sem ég ætla að gera:)

Jú jú

Fri, 12 Jun 2009 10:45:51 GMT

Jæja..þetta blog er alveg að deyja!! Nenni aldrei að blogga lengur, er alltaf bara á þessu blessaða facebooki.
En lífið er bara að tríta mig ágætlega..ég verð bara að reyna að átta mig á því að það er ÉG & nginn annar, sem ákveður það hvernig ég ætla að ganga inn í hvern dag & hvað ég geri við það sem lífið hefur upp á að bjóða hverju sinni. Ég er búin að vera soltið föst í því að bíða bara eftir að e-ð gerist, en það hefur ekki borið neinn árángur..skiljanlega!! Þannig að ég ef ég vil fá e-ð út úr þessu lífi, þá verð ég að sækjast eftir því..ekki bið ég einhvern annan um það fyrir mig:) Ég hef líka ákveðið að hætta að láta fólk hafa áhrif á líðan mína..ég held að fólki sé alveg sama þó ég sé pirruð, leið, reið..what ever..ég hef líka komist að þvi að það er alveg tilgangslaust að vera pirruð út í fólk..sama hvort það viti af því eða ekki..ég geri ekki neitt nema sóa mínum tíma & skemma fyrir mér. Þannig að það er mun betra að vera bara kát..jafnvel þó ég sé það ekki: FAKE IT TILL U MAKE IT:!::!: Það er bara þannig..svo ætla ég bara að eiga góðan dag & búa til nýtt plan í hausnum á mér..sem snýst ekki um að fara að drekka..heldur e-ð uppbyggilegra..svo er bara málið að BROSA MEÐ HJARTANU:haha:

:D

Wed, 03 Jun 2009 22:28:21 GMT

Eigum við að ræða veðrið e-ð? Þokkalega LOFLÍ:d Er alveg að fíla þetta sko. Lífið er í alla staði yndislegt, þrátt fyrir einstaka hindrun hér & þar, en hvað er ein & ein áskorun á milli vina?? Alveg tilvalið líka að þjálfa minn margflækta heila, veitir ekkert af því.
En það eru bara 12 dagar í elsku Fanný mína..vííí:d Hlakka ýkt mikið til. Það á eftir að vera KÓSÝ hehe;) Svo kemur hún aftur í júlí..16. minnir mig & við ætlum að fara saman til Rvk & svo bara Þjóðhátíð baby:haha: Hlakka heví til:!::!:
Ég er sem sagt bara bullandi hamingjusöm & finnst það alveg einstaklega góð & skemmtileg tilfinning. Það er svo ljúúúft að þurfa ekki lengur að vera með einhverja grímu á sér & ÞYKJAST vera happy..þetta er ALVÖRU:d Auðvitað er lífið ekki alveg gegnsósa af hamingju, eins & ég nefndi hérna ofar..en ég er bara svo..hvað á ég að segja..ánægð í eigin skinni, í fyrsta skipti á ævinni..í fyrsta skipti langar mig virkilega til að vera ég, án nokkurra breytinga..& það er bara rosalega nýtt fyrir mér. Í fyrsta skipti, held ég bara á minni ævi, get ég loksins tjáð mínar tilfinningar án þess að fá hnút í magann af kvíða yfir því hvað fólk muni segja eða gera, tungan fer ekki lengur í flækju & orðin standa ekki föst í hálsinum á mér. Ég þori að labba um með höfuðið hátt & feisa heiminn, feisa fólkið sem ég mæti, vegna þess að ég veit að ég er ekki bara einhver meingölluð vara..ég er ekki misheppnað eintak, sem mun aldrei ná árangri í lífinu. Ég fæddist inn í þennan heim með einhvern tilgang..& sá tilgangur var ekki að vera alki, gera eintóm mistök & særa fólk í kringum mig..ég fékk einhverja hæfileika í vöggugjöf (það hlýtur að vera!!) ég verð bara að leita þeirra & þegar ég finn þá, verð ég að virkja þá. Leitin er hafin & vonandi stendur hún ekki lengi:)

Tjáning að hætti Ingu!!!

Fri, 29 May 2009 10:04:17 GMT

Í gær átti ég 2 mánaða afmæli..ýkt stolt sko:haha: Þessir 2 mánuðir hafa verið eins & klikkuð rússíbanaferð. Inn á Vogi gat ég hlegið & grátið á sömu mínútunni, mjög furðulegt. En seinni hlutinn á Vogardvölinni var fín, ekkert um sveiflur..allavega ekki mikið. Svo fyrstu vikuna á Vík.. eigum við að ræða það e-ð?? Aumingja ráðgjafinn minn segi ég nú bara hehe:) Svo þegar ég kom heim þá sveif ég um á bleiku skýi, voða happy með lífið & tilveruna..en svo bara allt í einu hvarf það & ég er búin að vera skuggalega pirruð í örugglega 2 vikur eða svo:!::!: Ég held að ástæðan fyrir því sé sú að ég er alls ekki að fylgja þessu fína dagsplani sem ég gerði inn á Vík..það er bara einn stór mínus á planinu, sem er ekki alveg sá árangur sem ég vildi:s Eina sem ég er ekki með mínus á er mæting á fundum. Skil ekki af hverju það var svona auðvelt að fylgja dagsplaninu inni á Vík, en hef ekki gert eitt einasta síðan ég kom heim..man ekki einu sinni eftir að borða morgunmat. Svo held ég reyndar líka að málið er það, að ég er svo sannarlega búin að komast að því hverjir eru mínir sönnu vinir..& það hefur verið svolítið erfitt að horfast í augu við það að þeir sem maður taldi vera sanna vini, eru það bara alls ekkert. Ég er að reyna að einbeita mér bara að því sem skiptir máli, en það gengur voðalega illa e-ð. Svo þoli ég ekki að ég skuli alltaf enda á því að biðjast afsökunar á því að vera piruð, reið, sár eða what ever, þegar það á alveg rétt á sér. Ég veit svo sem alveg að þessi staður sem ég er á, er ekki beint góður staður til að vera á, ef ég vil eiga einhverja von um bata. Því það eru mjööög litlar líkur á því að batinn minn þrífist í þessari ömurlegu gremju, reiði & pirring sem ég virðist vera búin að festa mig í. Ég veit hvað ég þarf að gera, en virðist ekki geta drullast til að gera það. Ég bara sit & bíð..veit ekki eftir hverju, en ég er allavega að bíða!! Ég nenni ekki að vera svona..ég tek ákvörðun í hvert einasta skipti sem ég vakna að ég ætla að vera hress & kát, en á einhvern undarlegan hátt, þá nær pirringurinn samt að læða sér aftur inn. Ég veit um eina rosalega góða lausn til að losna við pirringinn & alt það, nema hvað að fyrir mér er það ekki lausn, heldur sjálfsskaparvíti sem er ekkert svo auðvelt að losna úr. Ég er oft alveg að fara af stað að nota þessa FRÁBÆRU lausn, en næ sem betur fer alltaf að stoppa mig. Það er samt ekki ókeypis, ó nei..það kostar alveg blóð, svita & tár. Það er bara svo mikið í húfi fyrir mig. Ég hef ekki bara sjálfa mig til að hugsa um, heldur einnig litla dóttur sem setur allt sitt traust á mig. Ef ég get ekki hugsað vel um mig mín vegna, þá allavega að reyna hennar vegna. Þó ég eigi oft erfitt með að sýna það, þá elska ég hana alveg hreint út af lífinu & ég vildi svo óska þess að ég væri ekki með svona ógeðslega flæktan heila & þennan ömurlega sjúkdóm, þá kannski gæti ég verið betri mamma & betri manneskja. Ég reyni samt mitt allra besta hvern einasta dag, stundum tekst það..en stundum er ekki nóg. En ég veit vel að ég get ekki dílað við allt á sömu mínútu & ég get ekki fengið allt sem ég bið um. Eina sem ég get í rauninni beðið um er að fá að vera edrú einn dag í einu þá kannski fylgir hitt með:$

ÞREYTA!!!!!

Sun, 24 May 2009 18:14:40 GMT

Well hellú..er enn þá í borginni & verð hér þangað til á morgun. Fanný er reyndar búin að setja á mig farbann framyfir næstu helgi hehe:d
En helgin er búin að vera skemmtileg & innihélt Laugarvegsrúnt, skoðunarferð um íbúðina hans Jóns..sem er btw með geggjuðu útsýni, Englishtime þar sem ég var dugleg að drekka appelsín & dansa af mér rassinn við eðaltóna sem Einar Ágúst bauð upp á:haha: , Pizza King, lítinn svefn, mikla þreytu, útskrifatrveislu, keiluferð þar sem ég sýndi snilldartakta & tapaði með glæsibrag..& braut næstum því fínu neglurnar mínar, pool..stóð mig betur þar en tapaði samt:s , Laugarvegsrúntur, heví action á Austurstræti (sátum fastar í hálftíma & fengum bara live show), fullt af nammi, Mr Bean, fuuullt af sms-um, enn þá minni svefn, MIIIIKIIIIL þreyta, Aktu taktu & smá svefn eftir það:!: Og ég fékk nýtt nafn: HEIT BEYGLA:haha: hehe, finnst það frekar fyndið.
Svo bíð ég spennt eftir kvöldinu því við eigum von á SMÁ flippi í viðbót..það mun sko toppa helgina hehe.
Svo erum við Fanný búnar að vera rosalega duglegar að hita upp fyrir 16.júní:d með Skímó í botni & syngja okkur hásar...engin tilhlökkun í gangi nei nei..hehehe:haha:
En ég verð að fara í sturtu..er svo hræðilega mygluð eftir lítinn svefn. Svo ætla ég að go crazy í kvöld með my muffin:)
Adios

Lífið er beautiful

Fri, 22 May 2009 11:04:55 GMT

Vá..sumarið er sko alveg þokalega tíminn!! Er alveg að fíla þetta yndislega veður & allt sem það hefur upp á að bjóða. Ég er nokkuð viss um að þetta verði mjög svo skemmtilegt & eftirminnilegt sumar..allavega byrjaði það heví vel;) & fjörið virðist ekkert ætla að stoppa í bráð. Það er svo margt skemmtilegt framundan..er að fara til Rvk núna á eftir & verð þar fram á mánudag & það verður bara STUÐ. Ætla að hitta My muffin, Möggu kex (hehe) & svo vill svo skemmtilega til að Björn vinur minn verður líka í Rvk um helgina & ætla ég sko þokkalega að hitta hann:) Svo er Fanný náttúrlega að koma til mín 15. úní-18.júní & að sjálfsögðu verður það eðal skemmtun; Skímó ball & læti þá, svo ætlar hún að koma aftur til mín í júlí..einnig kemur Björn einhverntímann í júlí..þannig að þetta verður bara gaman:d
Mér finnst lífið svo endalaust skemmtilegt að það hálfa væri hellingur. Allur pirringur farinn sem betur fer (var pirruð í einhverja daga) & ég náði sem betur fer að díla við það á skynsamlegan hátt & ýta pirringnum út í buskann..sem er bara frábært;)
En jæja..þarf að halda áfram að taka mig til. Hafið það bara heví gott & njótið lífsins eins vel & þið mögulega getið.
Inga's out:haha:

Gleði gleði

Thu, 14 May 2009 10:24:35 GMT

Góðann daginn:)

Ég er zúúúber hress alveg hreint, enda ekki annað hægt þegar veðrið er svona gott:) Það er reyndar mikið rok, en hvað um það, mér líður vel:) Ég er ekki að komast yfir það hvað lífíð er skemmtilegt..furðulegt að ég skuli ekki hafa fattað það fyrr8|
En já, þessi dagur er góður. Ég ætla að "búðast" aðeins í dag þangað til ég fer til læknis & svo brunum við heim. Ég hlakka voða mikið til að komast heim, þó ég sé bara búin að vera hérna í 1 dag..ég nenni bara ekki lengur að vera í Rvk, finnst það svo leiðinlegt. Það var reyndar heví gaman í gærkvöldi..I'll never forget hehe;)
Ég hlakka svo til sumarsins..Fanný er að pæla að koma til mín í júní. Það á eftir að vera crazy gaman:haha: Svo er vinur minn að koma einhverntímann í júlí & ég hlakka svo mikið til að hitta hann..& svo kemur Fanný aftur, í júlí..Svo er Lilli BumbuMax náttúrlega að koma í heiminn í næsta mánuði & ég er gífurlega spennnt:d Svo er náttúrlega alveg heill hellingur sem ég ætla að brasa með Marínu..hún er sko búin að gera heví lista, þannig að okkur á ekki eftir að leiðast eitt augnablik í sumar:)
Já..jæja, ætla að fá mér morgunmat..er bara búin að vera að þamba vatn síðan kl 7 í morgun & þ.a.l búin að fara nokkrar klósettferðir..svo ætla ég bara út á pall í smásólbað áður en ég tek stefnuna á Kringluna:haha:
Eigið alveg hreint stórgóðan dag & endilega njótið lífsins eins vel & þið mögulega getið.. það ætla ég allavega að gera;)
Adios.

I'm walking on sunshine..

Sat, 09 May 2009 23:19:43 GMT

..and don't it feel good:haha:

Ég er í heví góðu skapi, tilveran er dásamleg & lífið er bjútífol:d Ég er að fara á minn fyrsta fund núna kl 12 & ég er alveg spennt & kvíðin & allt í bland í poka sko hehe. Vonandi verður einhver þarna sem ég þekki annars á ég svo sannarlega eftir að DEYJA..feimnin er sko ekki alveg farin, en næstum því...
Aaa..ég á ð vo'alega erfitt með að sitja kyrr þessa daga & get alls ekki verið lengi í tölvunni..er með svo mikla lífsgleði allt í einu & bara nenni ekki að eyða henni ffyrir framan tölvuna..þannig að ég er farin..have a nice kvöld & ekki gera ð sem ég var vön að gera;)
Adios:haha:

HÆ:)

Fri, 08 May 2009 14:09:37 GMT

Yo yo yo..wazzup? I'm back I'm back..and so crazy high on life. 42 dagar..öss, ég er illa stolt af sjálfri mér..:D Játsa..ég er líka svo ofurspennt að hitta litlu músina mína..aaaa, ég svaf ekkert í nótt út af tilhlökkun. Ég hef svo mikið að segja, en allt er e-ð sem engin nennir að lesa, bara e-ð um meðferðina & þannig, enda ekki neitt annað búið að gerast hjá mér seinustu 6 vikur..en vá, þetta eru sko 6 vikur sem ég mun ALDREI gleyma..svo gaman..hljómar skringilega, en samt satt!! :)
En ég nenni ekki að vera í tölvunni..er farin út í frelsið að gera e-ð skemmtilegt..svo fer ég norður eftir 5 klt og korter..íííhaaaa:)
Love you all

Aðeins að tjá mig..

Sun, 22 Mar 2009 13:17:29 GMT

Þetta er örugglega í svona fimmta skipti sem ég byrja að skrifa hérna inn..ég hef alltaf byrjað að skrifa, en þurrkað það svo út. Það er svo mikið að brjótast um í hausnum á mér & ég næ enganveginn að einbeita mér:| Mér er búið að líða svo undarlega, undanfarna daga & bara verið e-ð voðalega utan við mig. Ég veit ekki hvað er í gangi, kannski tengist það e-ð því sem er framundan hjá mér..en ég bara hef ekki getað hugsað um neitt nema það..þó mig langi það alls ekki8| Ég verð svo hrikalega kvíðin e-ð þegar ég hugsa um það, eiginlega bara skelfingu lostin ef ég á að vera hreinskilin. Tilhugsunin er e-ð svo yfirþyrmandi að stundum finnst mér eins & ég sé að kafna, þegar ég hugsa um þetta:s Ég veit samt ekki af hverju ég er svona kvíðin, svona hrædd. Ég er ekki eina manneskjan í heiminum sem hefur þurft að fara í gegnum þetta & það er alveg fullt af fólki sem hefur náð langt í lífinu eftir þetta & er hamingjusamt. Það er bara þessi litla, ljóta rödd innra með mér sem segir mér stöðugt að ég muni ekki geta þetta..& mér líður svona eins & það sé krumla inn í mér, sem kreistir mig að innan, því fastar sem hún kreistir því meiri er löngunin & því meiri sem löngunin er, því minni trú hef ég á mér::s En ég samt eiginlega neyðist til að hafa trú á mér, því annars er þetta bara algjörlega tilgangslaust. Mér á aldrei eftir að takast neitt ef ég trúi ekki að ég geti það. Þá er það bara ávísun á að mér muni mistakast. Ég er bara orðin svo þreytt á að vera ég, það sem fólk býst við að ég sé, svarti sauðurinn. Mig langar að takast þetta & geta brosað framan í heiminn & sýna mér & öðrum, að ég er ekki bara einhver hálfviti sem gerir ekkert annað en eintóm mistök. Það verður örugglega erfitt, þar sem að hingað til, hef ég ekki beint tekið gáfulegar ákvarðanir & gert mistök hvað eftir annað. En nú er ég búin að skipta um gír, snúa stýrinu & breyta um stefnu. Ég er búin að vera alltof lengi um borð í Fávitaskipinu, siglandi um í ísköldu hafi mistaka & niðurdrepandi hugsanna, þar sem ég var ein með fólki sem ég þekki ekki neitt & langar í raun ekkert til að þekkja. Nú ætla ég að vera um borð í "velgengisskipinu", þar sem allt fólkið er, sem skiptir mig mestu máli í lífinu, & sigla um í hafi vellíðan & hamingju:) Og ég ætla að reyna að halda mig þar, það sem eftir er af lífinu mínu.